Publicacións

CAMIÑANDO CON ILUSIÓN

Imaxe
Ola a todas e todos, Somos as persoas usuarias do Servizo de Mellora e Mantemento da  Autonomía Persoal e Inclusión Social (MAPIS) e queremos contarvos a experiencia deste ano facendo o Camiño de Santiago. O pasado ano realizamos parte do Camiño Francés e este ano animámonos a facer o Camiño Portugués desde o Concello de Padrón.  Non todos/as temos as mesmas capacidades polo que realizamos as etapas por grupos. Algúns de nós  puidemos camiñar máis de 4 km diarios e outros facían sobre 2 ou 2.5 km.  A derradeira etapa realizámola o luns 8 de xullo e chegamos todos xuntos e isto fíxonos moita ilusión. Tivemos que adaptarnos os uns aos outros porque, por ritmo, poderiamos chegar uns antes ca outros pero uns esperamos polos compañeiros e compañeiras para facer a entrada na praza do Obradoiro todos xuntos. Despois de chegar fomos tomar algo e celebrar que, con esforzo, pódese conseguir o que un se propoña.   "A MÁIS LONGA CAMIÑADA, COMEZA CUN PASO"

TRAZANDO CAMIÑOS

Imaxe
  O pasado 20 de xuño Sarela organizou as Xornadas Trazando Camiños no que eu Vicente Maneiro fun convidado a participar nunha das Mesa Redondas.  A entidade xunto coa Orientadora Laboral, Noelia Parente do Servizo de Orientación Laboral (SOL) pretenderon que esa xornadas se convertiran nun   espazo de reflexión e posta en común de experiencias de inclusión sociolaboral no terceiro sector co obxectivo de crear ferramentas e estratexias para mellorar as taxas de emprego das persoas con Dano Cerebral. Explicábame Noelia que os datos en relación á situación laboral das persoas con DCA indican que só o 13% destas persoas declaran ter traballo cando antes da lesión o tiñan o 71%. Os estudios sobre calidade de vida tamén conclúen que o 58% das persoas con Dano Cerebral perciben que a súa situación laboral deteriorouse e que se suma ao empeoramento do estado de saúde, benestar emocional, relacións sociais etc. Na miña Mesa chamada " O camiño do dano cerebral cara a inclusión sociolabora

ENGLISH GRADUATION

Imaxe
Ola a todos e todas! Como estades? Esperamos que moi ben. Xa se achega o verán e con el  o remate de moitas actividades. Nós hoxe queremos explicar unha desas actividades que realizamos no Servizo de atención diúrna terapéutica (SADT) e coa que estamos encantadas e encantados. A sesión que imos contar foi, ademais, especial. O día 3 de maio, como cada venres, algunhas persoas do SADT asistimos á actividade que se chama  "English Coffee" e na que praticamos os nosos coñecementos de inglés e, por suposto, aprendemos outros novos. Levamos facendo esta actividade varios anos pero desde o pasado temos unha voluntaria encantadora que se chama Marta e que lle deu á actividade un troco que a todas e todos nos encanta. Ese venres, o primeiro que nos sorprendeu foi que cambiamos de espazo. Normalmente “tomamos” o “english coffee” nalgunha das salas do noso servizo mais ese día fomos ao primeiro andar, onde esta a sala de formación de Sarela. Ao subir, tivemos que esperar un pouco e des

CREANDO

Imaxe
Ola de novo a todas e todos, Esta semana despois dos festivos e de pasalo xenial, queremos compartir convosco o resultado dunha das actividades que máis tempo leva no Servizo de Atención Diúrna Terapéutica (SADT) e que tamén facemos no Servizo de Mellora e Mantemento da Autonomía Persoal e Inclusión social (MAPIS). No SADT a actividade chámase "Expresión Artística" e en MAPIS "Creativamente". Para a tenda de Sarela  a tenda de Sarela realizamos un "Pack Verán" formado por unha bolsa, un estoxo garda todo e unha funda para gafas ou teléfono móbil realizadas completamente a man.  Imos a explicar cada obxecto: Bolsa de praia: o exterior da bolsa está estampado a man e no interior está forrado con tea impermeable. O peto exterior está realizado cunha rede de pesca reutilizada da zona de Muros. Ten peche con botón de presión e un enganche interior para o garda todo do conxunto. As medidas son de 40X56 cm. Garda todo: como a bolsa, o exterior está decorado a

REHABILITANDO

Imaxe
Ola a todas e todos unha semana máis.  Desta volta queriamos contarvos unha saída que nos gustou especialmente e da que desfrutamos moito os compañeiros e compañeiras, así como as profesionais, do Servizo de Mellora e Mantemento da Autonomía Persoal e a Inclusión Social   MAPIS  . Anotade porque paga a pena facer esta visita. Fomos de excursión até o concello de Outes, na ría de Muros-Noia, para visitar unha xoia do seu patrimonio industrial: o Estaleiro Ciprián. Este antigo estaleiro foi rehabilitado e hoxe está convertido nun espazo museístico da carpintaría de ribeira e tamén acolle unha oficina de turismo. Neste enlace tedes a localización e neste outro información da páxina web do Concello de Outes  sobre o estaleiro. Na visita explicáronnos que antes de comezar a rehabilitación, realizouse un estudio que puxo en contexto a historia do edificio e a súa importancia como patrimonio marítimo. Na actualidade, o edificio ten uso cultural que respectan e non esquecen as súas tradicións

DESCUBRINDO O MUNDO

Imaxe
Ola a tod@s, Na entrada desta semana as persoas usuarias do SADT queremos que vos animedes a coñecer un espazo bastante accesible no que tódas as persoas podemos pasar un ratiño agradable. A ruta é circular e ten 3,6 km na súa totalidade e a duración para unha persoa que camiñe a un ritmo normal é de 50 minutos. A nós pode levarnos máis tempo pero a dificultade da ruta é baixa. Está repleta de rincóns para desfrutar da andaina e contemplar a ría, varias praias, observar aves mariñas etc. Queredes saber onde é? O venres 12 abril   cinco compañeiros/as acompañados de dúas profesionais e unha persoa voluntaria fomos de saída a Rianxo. Concretamente ao paseo marítimo que vai dende Setefogas ata a praia da Torre (Taragoña). Queremos sobre todo incidir na accesibilidade do lugar para que todas e todos poidades ir aínda que esteades nunha cadeira de rodas ou teñades dificultades de mobilidade doutro tipo. Do primeiro que nos decatamos foi que hai varias prazas de estacionamento para  p

PASIÑO A PASIÑO IMOS FACENDO CAMIÑO

Imaxe
Ola a todas as persoas que ledes esta bitácora. Chámome Juan Ramón Queiro, Moncho para os amigos, e quería aproveitar este espazo para escribir unha reflexión sobre como é a miña vida desde que teño dano cerebral adquirido.  En febreiro do ano 2022 tiven dous ictus:  o primeiro isquémico e aos 9 días o segundo, que foi  hemorráxico. Como consecuencia teño unhas secuelas que comprometen a miña autonomía: unha hemiplexía esquerda (secuela física) e perdas de memoria e déficit de atención (secuelas cognitivas) e problemas de visión (secuelas sensoriais). A miña rehabilitación nun primeiro momento foi complicada. Pasei catro meses no hospital xa que antes do ictus xa levaba encamado un mes por unha infección lumbar. Para min todo foi moi lento, o que provocou que me frustrara porque os avances ían moi pouco a pouco. Despois dun ano as cousas foron cambiando e agora sinto que vou mellorando a miña autonomía. Despois de dous anos con dano cerebral teño que dicir que son moitos os cambios que